requiem

Şunu anladım ki ağlasan da zırlasan da kendini yerden yere atsan da ne hayatın değişiyor ne de birinin umrunda oluyorsun.
Birini mutlu etmek için planlar yaparken, sürpriz hazırlıkları ile uğraşırken, kendini tek bir noktaya kilitlemişken bir de bakarsın ki o hayatını normal bir şekilde yaşamaya devam ediyor.
Önceleri üzüldüğünü hissettiğinde seni rahatlatırken, bir şekilde yanında olmaya çalışırken bir de bakıyorsun ki artık her an görüşmek zorunda olmadığınızı düşünmeye başlamış.
Sana söylenen ve yazılanlar sen pozitif olduğun, safa yattığın ve körü körüne inanıp beklediğin zamanlarda iyi, özlemekten şikayet ettiğin zamanlarda buz gibi oluyor.
İçten gelmiyor, her şey misilleme.
Uyuyan güzel masalına döndü benimki aslında.
Bir elma ısırdım, zehirli bir elma.
Uykuya daldım.
Uyandırılacağım sandım.
Şimdi ise uyumak için başka uğraşlar veriyorum.
Artık olmayacak dualar etmiyorum da, Allahım ne olur uykum sonsuz olsun diye dua ediyorum.
Bunu gerçekten istiyorum.
Çok istiyorum.
Uyumak ve hiç uyanmamak.
Daha fazla günah işlemeden...
Kendim yapmasam bunu işte, ona yalvarıyorum.
Lütfen Allah'ım..
Lütfen.